سبد خرید0

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

بیش فعالی و باورهای اشتباه درمورد آن

بیش فعالی که به اختصار ADHD خوانده می شود نوعی اختلال شایع است که حدود هشت تا 10 درصد کودکان را مبتلا می کند. این بیماری در پسران شایعتر از دختران است که هنوز دلیل اصلی آن مشخص نشده است. ویژگی های اولیه بیش فعالی از سال های اولیه رشد یعنی قبل از ورود به مدرسه شروع می شود.
بیش فعالی دارای ویژگی های بارزی است که شامل پرتحرکی، کمبود توجه و تمرکز، بروز اعمال ناگهانی و غیرقابل پیش بینی می شود. این اختلال سه نوع است؛ در گونه اول که کودک فقط در توجه و تمرکز مشکل دارد.
در نوع دوم فقط پرتحرکی دیده می شود و بالاخره نوع ترکیبی که کودک هم پرتحرک است و هم مشکل توجه و تمرکز دارد این اختلال در کودکان دبستانی و در پسرها سه تا پنج برابر شایع تر از دختران است و بیشتر در پسران اول خانواده مشاهده می شود.

معمولا اختلال از سه سالگی به بعد تشخیص داده می شود. کودکان مبتلا در دوره شیرخواری اکثرا پرتحرک هستند و دست ها و پاهای خود را زیاد حرکت می دهند؛ کم خواب، کم غذا هستند و زیاد گریه می کنند.
✅تشخیص بیش فعالی
برخی از والدین با دیدن پرتحرکی فرزندان خود به بیش فعالی آنها مشکوک می شوند اما باید دانست که جنب و جوش زیاد نشانه قانع کننده ای برای این اختلال نیست. ناتوانی در تمرکز و نداشتن صبر در گوش کردن، ناتوانی در توجه به جزئیات، ناتوانی در انجام تکالیف مدرسه و سایر وظایف محوله، بی دقتی و بی نظمی، گم کردن مدام وسایل، بی قراری (معمولا نشستن آرام در یک جا برای این کودکان مشکل است) و ناتوانی در انتظار کشیدن از دیگر علائم این اختلال است.
کودکان بیش فعال احساس خطر نمی کنند و به کارهای خطرناک علاقه نشان می دهندن که گاهی اطرافیان این موضوع را نشانه شجاعت کودک به حساب می آورند در صورتی که این مورد یکی از علائم بیش فعالی به شمار می آید.
تشخیص بیش فعالی با یک آزمون خاص امکانپذیر نیست. مجموعه ای از این علائم باید مورد بررسی قرار بگیرد. کودک این موارد را معمولا قبل از هفت سالگی نشان می دهد. همچنین کودکی که دارای این نشانه هاست با رفتارهایش اطرافیان خود را در محیط های مختلفی مانند مدرسه یا خانه دچار مشکل می کند و حتی با گروه دوستان و همسالان خود نیز به راحتی کنار نمی آید.
در مقابل این دسته از پدر و مادرها، والدینی هستند که نمی خواهند مشکل کودک خود را بپذیرند و معمولا با بهانه آوردن از هشدارهای معلمان و سایر اطرافیان طفره می روند. این افراد از درمان این اختلال واهمه دارند و گمان می کنند داروهایی که توسط پزشک تجویز می شود برای فرزندشان عوارض دارد. این در حالی است که اگ راین کودکان در زمان مناسب درمان نشوند، نمی توانند در امور آموزشی و فعالیت های اجتماعی خود موفق عمل کحنند و ممکن است برای خودو اطرافیانشان مشکل آفرین باشند.
دلایل بیش فعالی
علت به وجود آمدن بیش فعالی احتمالا ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی است. احتمالا این کودکان در بخش های مربوط به توجه و تمرکز در مغز دچار نقس جزئی هستند. از عواملی که می توانند در بروز این اختلال موثر باشند سیگار کشیدن و یا مصرف الکل در دوران بار داری توسط مادر است.
حتی استنشاق تحمیلی دود سیگار توسط مادر باردار، باعث اختلال در رفتار کودک می شود. استرس مادر هم با این موضوع ارتباط دارد. تحقیقاتی که در این زمینه انجام شده باینگر این است که این اختلال معمولا در خویشاوندان نزدیکاین افراد هم وجود دارد.

مسمومیت ناشی از سرب حاصل از دود اتومبیل و آلودگی هوا، غذاهای محتوی مواد افزودنی مثل شیرین کننده های مصنوعی و یا رنگ دهنده های خوراکی، مواد جلوگیری کننده از فاسد شدن غذا که در بعضی از غذاهای آماده وجود دارد، نیز در ایجاد این اختلال سهیم هستند.
در صورت بی توجهی به کودکان بیش فعال و معالجه نشدن آنها احتمال اینکه این افراد در آینده به افسردگی مبتلا شوندو یا در نوجوانی رفتارهای ضد اجتماعی و گاه بزهکارانه داشته باشند زیاد است. بنابراین به والدین توصیه می شود که حتما در دوران کودکی برای معالجه فرزند خود اقدام کنند. این بیماری دردوران مدرسه بیشتر مشکل آفرین می شود زیرا کودک تمرکز کافی برای گوش دادن به درس ندارد و مدام برای بیرون رفتن از کلاس اجازه می خواهد. این بچه ها نمی توانند آرام روی صندلی بنشینند، معمولا پرحرف هستند و مدام سر کلاس با دوستان خود حرف می زنند.

باورهای اشتباه در مورد بیش فعالی

اگر فرزند شما مبتلا به بیش فعالی باشد، همواره ممکن است با افرادی روبرو شوید که معتقدند فرزند شما بیماری ندارد و اگر بهتر تربیت شود مشکلش حل میشود!

اگر این مطلب را فردی به شما بگوید که جزو بستگانتان نیست و زیاد او را نمی بینید، میتوانید از اینکه نظرش را گفته است تشکر کنید و موضوع را عوض نمایید. ولی اگر از بستگان نزدیک شماست و زیاد با او برخورد خواهید داشت، شاید لازم باشد که در این مورد با او بیشتر صحبت کنید تا بهتر در جریان این قضیه قرار گیرد.

در اینجا ما چند مورد از باورهای اشتباه در مورد بیش فعالی را بررسی میکنیم.

1. چیزی به اسم بیش فعالی وجود ندارد!

اتفاقا بیش فعالی یکی از شناخته شده ترین مباحث مرتبط با روانشناسی طی 50 سال گذشته است. مدتهاست که مشخص شده این پدیده به فعالیت مغزی مربوط است.

2. در گذشته بیش فعالی در بچه ها نبود!

مبحث بیش فعالی از 110 سال پیش در کتابهای پزشکی آمده است ولی آن زمانها نام های دیگری برایش انتخاب شده بود. پس چرا قبلا در موردش کمتر شنیده بودیم؟ علت این است که امروزه روانپزشکان و متخصصین دیگر بهتر می توانند این بیماری را تشخیص دهند و توجه مادران به آن بیشتر شده است.

3. بچه های بیش فعال در این دوره و زمانه خیلی زیاد شده اند!

علت این است که امروزه این بیماری شناخته شده تر است و جامعه به آن توجه بیشتری میکند.

4. تقصیر پدر و مادر است که تربیت خوبی نکرده اند!

اشتباه است! اتفاقا معمولا والدین کودکان بیش فعال بیشتر از متوسط جامعه به فرزندانشان توجه میکنند. فقط مشکل اینجاست که این کودکان خیلی بیشتر از بقیه ی بچه ها نیاز به تلاش پدر و مادر برای تربیتشان دارند. همانطور که ابتلا به بیماریهای دیگر مثل قند و فشار خون ربطی به تربیت والدین ندارد، بیش فعالی هم همینگونه است.

5. بیش فعالی فقط یک توجیه برای رفتار بد کودک است!

بسیاری از کودکان بیش فعال مشکلات رفتاری دارند. طبیعتا وقتی این کودکان مشکل تمرکز کردن دارند نمیتوانند نفر اول کلاسشان باشند. بنابراین سعی میکنند از راههای دیگر جلب توجه کنند که یکی از آنها بهم زدن کلاس است. باید بدانید که بیش فعالی ریشه در مغز دارد و بنابراین برخی از این کودکان واقعا نمی توانند ساکت بنشینند.

6. این بچه نیاز به تربیت، ورزش و تغذیه ی بهتر دارد نه دارو!

البته تربیت و تغذیه صحیح و ورزش مناسب برای همه ی کودکان لازم است ولی در مورد کودکان بیش فعال اینها به تنهایی کافی نیست. چون بیش فعالی در مغز اتفاق می افتد. مصرف امگا 3 در کنار داروها هم کمک کننده است. تربیت صحیح هم نقش مهمی در درمان این کودکان دارد.